სკილას მითოლოგიური ამბავი
სკილა ძველ ბერძნულ მითოლოგიაში ზღვის ურჩხულია. იგი ჰომეროსის ილიადასა და ოდისეაში, რომელიც ანტიკური პერიოდის ყველაზე მნიშვნელოვანი ლიტერატურული ნაწარმოებებია, აღწერილია, როგორც საშინელი არსება, მეზღვაურთა რისხვა. ეპოსის მიხედვით, აქაველებმა მოიგეს ტროას ომი ოდისევსის გამჭრიახობის დამსახურებით.
ოდისეაში ოდისევსის და ზღვის ურჩხულის სკილას შეხვედრას დიდი მნიშვნელობა აქვს. სკილა აღწერილია, როგორც ზღვის ურჩხული გარშემორტყმული ველური ძაღლებით, რომელიც როგორც კი მსხვერპლს იგრძნობდა, გამოვარდებოდა თავის სამყოფელიდან და ძაღლივით ყმუილს. როდესაც ოდისევსის გემი გადის გამოქვაბულის წინ, სადაც ეს ურჩხული დგას, ძაღლები თავს ესხმიან და შთანთქავენ ოდისევსის ექვს წევრს - სტესიოსი, ორმენიოსი, ანხიმოსი, ორნიტოსი, სინოპოსი და ამფინომოსი.
იმისდა მიუხედავად, რომ ჰომეროსის ნაწარმოებში არაა უფრო კონკრეტულობა მათი ლოკალიზირებისათვის, ლეგენდები მათ მესინის სრუტის ორ კლდესთან აიგივებენ აპენინის ნახევარკუნძულსა და სიცილიის კუნძულს შორის, რომელიც ყოველთვის საშიშია მეზღვაურებისათვის.
არაჩვეულებრივი ქანდაკებები ორიგინალური საღებავებით
აღნიშნული სკულპტურები თურქმა არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ლაოდიკიაში თეატრის შენობის რესტავრაციის დროს, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სავარაუდო სიაშია შეტანილი.
